LABNET
Technologia Chemiczna; Inżynieria Chemiczna i Procesowa

Numer projektu: 2 P06T 021 30
Tytuł projektu: Opracowanie fluorescencyjnych metod oznaczania wybranych cukrów w aspekcie zastosowania w sensorze optycznym Redukcja alergenności mąki pszennej za pomocą reakcji sieciowania i fermentacji mlekowej
Kierownik projektu: dr inż. Joanna Leszczyńska
Instytucja realizująca: Instytut Podstaw Chemii Żywności, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Politechnika Łódzka
Typ projektu: badawczy, własny
Dyscyplina naukowa: Technologia Chemiczna
Okres realizacji: 2006 - 2008
Projekt zakładał wykorzystanie reakcji sieciowania chemicznego i enzymatycznego, reakcji plasteinowania mąki pszennej oraz zastosowanie w procesie wytwarzania pieczywa etapu fermentacji mąki z udziałem wybranych bakterii kwasu mlekowego.
Do reakcji sieciowania zastosowano glicerol, sorbitol, PEG 1450, PEG 3350, aldehyd glutarowy, polietylenoiminę, 4-winylopirydynę, formaldehyd, dietanoloaminę, 1-etylo-3-(3-dietylaminopropylo)karbodiimid, D-sorbitol, alkohol poliwinylowy oraz enzymy:  oksydazę glukozową, transglutaminazę, peroksydazę oraz tyrozynazę, które były wykorzystywane do modyfikowania właściwości wypiekowych mąki pszennej, ale ich wpływ na immunoreaktywność nie był badany. Wykorzystano również reakcje plasteinowania, czyli połączenie reakcji hydrolizy katalizowanej przez subtylizynę i kolagenazę, a następnie sieciowanie chemiczne i enzymatyczne.
Projekt dotyczył również opracowania podstaw technologii otrzymywania pieczywa o obniżonej alergenności, dzięki wykorzystaniu w procesie jego wytwarzania etapu fermentacji mąki prowadzonej z udziałem bakterii kwasu mlekowego.
Przydatność otrzymanej mąki pszennej weryfikowano, oznaczając immunoreaktywność badanych białek w przygotowanych z niej produktach oraz produktach poddanych symulacji trawienia z zastosowaniem przeciwciał króliczych przeciwko zsynetyzowanemu peptydowi QQQPP – głównego epitopu alergenu mąki pszennej oraz  z surowicami pacjentów uzyskanymi z Centrum Zdrowia Matki Polki. W badaniach oprócz technik ELISA zastosowano elektroforezę SDS-PAGE i A-PAGE oraz  immunoblotting. 
Przeprowadzono badania nad doborem szczepów bakterii mlekowych umożliwiających, na drodze fermentacji, otrzymanie ciasta charakteryzującego się, oprócz obniżonej alergenności, właściwościami wypiekowymi umożliwiającymi jego wykorzystanie do produkcji pieczywa hipoalergicznego.
Zastosowanie do fermentacji kultur mieszanych  pozwoliło na uzyskanie znacznie większych spadków immunoreaktywności, niż w przypadku fermentowania mąki pszennej z użyciem tylko jednego szczepu. Szczególnie bardzo dobry efekt powodowało użycie szczepów Lb.p. LOCK 858, Lb.b. DSMZ 1267, Lb.s. DSMZ 20663. Zastosowanie wymienionych bakterii spowodowało spadek immunoreaktywności do ok. 20%. 
Dla potwierdzenia przydatności fermentowanej mąki pszennej do produkcji żywności o obniżonej alergenności próbki mąki poddano obróbce termicznej i oceniono immunoreaktywność ciasta otrzymanego z mąki fermentowanej oraz wypieczonego z niej chleba. Badania przeprowadzono w dwóch seriach dla chleba przygotowanego w 100% z mąki fermentowanej i mieszaniny 1:1 mąki fermentowaniej i skrobi.  Zastosowanie fermentacji pozwoliło na obniżenie immunoreaktywności badanych białek do ok. połowy początkowej wartości, zarówno w przypadku oznaczeń z surowicą króliczą, jak i ludzką.
Poza tym  osiągnięte w badaniach wyniki powodują wyciągnięcie wniosków o przydatności zastosowania również innych metod modyfikacji.
Transglutaminaza powodowała zamaskowanie epitopów w przypadku użycia surowic chorych na celiakię, jak i surowicy króliczej przeciwko QQQPP. Zastosowanie sieciowania enzymatycznego i chemicznego mąki natywnej, jak i jej hydrolizatów enzymatycznych  (szczególnie z użyciem polietylenoiminy i etanoloaminy) pozwala na znaczne obniżenie immunoreaktywności (pozostała immunoreaktywność wynosiła poniżej 10%). Tak zmodyfikowana mąka pszenna, po odpowiedniej weryfikacji klinicznej, może być stosowana jako dodatek dla osób chorych na celiakię, jaki i cierpiących na alergię.
========================================================================
Numer projektu: 3 T08E 028 28 
Tytuł projektu: Zastosowanie nośnika silanowego z fluoroforem w konstrukcji tlenowego sensora optycznego
Kierownik projektu: prof. dr hab. Stanisław Wysocki 
Instytucja realizująca: Instytut Podstaw Chemii Żywności, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Politechnika Łódzka
Typ projektu: badawczy, promotorski
Dyscyplina naukowa:

Technologia Chemiczna

Okres realizacji: 2005-2006
Celem projektu było skonstruowanie fluorescencyjnego sensora optycznego do oznaczania zawartości tlenu w roztworach wodnych, z zastosowaniem żelu silanowego jako nośnika dla organicznego fluoroforu. Istotą działania projektowanego sensora tlenowego jest detekcja dynamicznego wygaszania fluorescencji wskaźnika unieruchomionego na światłowodzie, przez tlen cząsteczkowy rozpuszczony w badanym roztworze. Sensory optyczne znajdują coraz szersze zastosowanie w biotechnologii i medycynie do oznaczania substancji biologicznie ważnych, takich, jak tlen, glukoza, mleczany, etanol. Zaletami tej nowoczesnej generacji sensorów, w porównaniu z tradycyjnymi metodami analitycznymi, są: wysoka selektywność, czułość, możliwość wykonywania pomiarów na odległość, szybki czas odpowiedzi oraz prosta obsługa i małe wymiary czujnika.
W ramach projektu wykonano badania dotyczące różnych metod unieruchomienia fluoroforu – pirenu w żelu silanowym: immobilizacji próbnika w żelu w sposób fizyczny lub przy pomocy wiązania kowalencyjnego z zastosowaniem grup funkcyjnych pochodnych pirenu (aminowa, karboksylowa) i nośnika silanowego (grupy hydroksylowe). W wyniku przeprowadzonych prób, do dalszych badań wybrano piren, unieruchamiany sposób fizyczny w żelu, otrzymywanym w wyniku hydrolizy kwasowej. Określono również we wszystkich przypadkach stopień wymywania fluoroforu z cienkiej warstwy żelowej, naniesionej na powierzchnię szkła.
Oddzielną grupę badań stanowiły eksperymenty fluorescencyjne stacjonarne i czasowo-zależne, dotyczące procesu wygaszania emisji fluorescencji pirenu przez wybrane wygaszacze: akrylamid, jony jodkowe oraz tlen gazowy. Z wyników wygaszania fluorescencji próbnika można bowiem uzyskać informacje o stopniu dostępności inkludowanych molekuł dla dyfundujących cząsteczek analitu, jak również można wnioskować o charakterze procesu dyfuzji wybranych wygaszaczy przez żelujący układ, imitujących transport oznaczanych substratów przez sensor. Z kolei te informacje mają wpływ na najważniejsze dwa parametry operacyjne sensora optycznego, oprócz jego stabilności, tj. zakres oznaczeń danego reagenta oraz czas odpowiedzi czujnika. Bowiem sygnał odpowiedzi sensora w dużej mierze zależy od szybkości dyfuzji substancji oznaczanej przez warstwę nośnika do fluoroforu lub enzymu immoblizowanego w warstwie polimerowej. Wyznaczono dwucząsteczkowe stałe wygaszania pirenu przy pomocy wymienionych wygaszaczy oraz współczynniki dyfuzji wygaszacza w kolejnych etapach procesu. Na podstawie otrzymanych rezultatów określono charakter procesu wygaszania fluoroforu unieruchomionego w żelu jako dynamiczny i kontrolowany przez dyfuzję. Piren był wygaszany przez tlen z stałą szybkości porównywalną, do wyznaczonej w zolu wyjściowym.
Uruchomiono układ pomiarowy z przystawką światłowodową i spektrofluorymetrem, do oznaczeń tlenu rozpuszczonego w roztworach wodnych. W tym celu końcówkę światłowodu modyfikowano przez nanoszenie filmu z żelu silanowego, zawierającego piren. Zarejestrowano krzywą wygaszania emisji tego fluoroforu, stwierdzając istotny stopień wygaszania w zakresie: 0 – 40%, przy założeniu, że 100% stężenia tlenu, rozumiane jest jako 100% nasycenia tlenem z powietrza. Wyznaczono optymalne warunki oznaczeń tlenu przy pomocy proponowanego układu.
========================================================================
Numer projektu: 3 T09B 089 29
Tytuł projektu: Zastosowanie katalizy enzymatycznej w syntezie paklitakselu
Kierownik projektu: dr hab.  inż. Janina Kamińska
Instytucja realizująca: Instytut Podstaw Chemii Żywności, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Politechnika Łódzka
Typ projektu: badawczy, promotorski
Dyscyplina naukowa: Technologia Chemiczna
Okres realizacji: 2005-2006
Opracowano dwuetapową metodę syntezy oraz rozdziału diastereoizomerów racemicznego estru etylowego treo- i erytro-N-benzoilo-3-fenyloizoseryny z tanich komercyjnych surowców - benzonitrylu i 2,3-epoksy-3-fenylopropionianu etylu. Efektywność syntezy podwyższono przeprowadzając w trzyetapowej sekwencji formę erytro w diastereomer treo- z wydajnością 80%. Metodę sprawdzono w dużej skali laboratoryjnej.
Racemiczny ester etylowy treo-N-benzoilo-3-fenyloizoseryny (tzw. „łańcuch boczny” paklitakselu) przeprowadzono w inne pochodne, które zastosowano jako substraty do katalizowanych enzymatycznie reakcji w celu rozdzielenia enancjomerów.
Opracowano metody analityczne (HPLC z zastosowaniem chiralnej fazy stacjonarnej) do monitoringu reakcji, a następnie przeprowadzono testy aktywności jedenastu enzymów (głównie lipaz) w reakcjach estryfikacji, hydrolizy, acetylowania i alkoholizy pochodnych N-benzoilo-3-fenyloizoseryny. Wyselekcjonowano dwie komercyjne lipazy (Lipozym RM i Lipozym TL) o wysokiej aktywności i enancjoselektywności w reakcji acetylowania octanem winylu grupy hydroksylowej estru etylowego treo-N-benzoilo-3-fenyloizoseryny oraz w reakcji alkoholizy butanolem estru etylowego treo-O-acetylo-N-benzoilo-3-fenyloizoseryny. Przebadano wpływ rodzaju rozpuszczalnika, proporcji reagentów oraz temperatury na proces enzymatycznego rozdziału enancjomerów, a następnie przeprowadzono rozdziały obu racemicznych pochodnych w skali kilkunastu gramów. Produkty katalizowanych enzymatycznie reakcji rozdzielono metodą krystalizacji uzyskując estry etylowe (2R,3S)- i (2S,3R)-N-benzoilo-3-fenyloizoseryny oraz (2R,3S)- i (2S,3R)-O-acetylo-N-benzoilo-3-fenyloizoseryny o 100% czystości enancjomerycznej z wydajnością powyżej 90%. Obie metody enzymatycznego rozdziału racemicznych pochodnych treo-N-benzoilo-3-fenyloizoseryny są komplementarne i wysoce enancjoselektywne. Zastosowanie ich w praktyce przemysłowej może prowadzić do obniżenia ceny (2R,3S)-N-benzoilo-3-fenyloizoseryny jako surowca do produkcji paklitakselu.
 W próbach enzymatycznego sprzęgania racemicznych pochodnych treo-3-fenyloizoseryny z bakatyną III i 7-O-trietylosililobakatyną III stwierdzono brak aktywności stosowanych enzymów. Przypuszczalnie użyte jako donory acylu treo-N-benzoilo-3-fenyloizoseryna i jej ester etylowy nie są akceptowane jako substraty przez testowane lipazy.
Enancjomeroróżnicowanie racemicznego kwasu trans-2,4-difenylo-2-oksazolino-5-karboksylowego oraz treo-N-benzoilo-3-fenyloizoseryny przeprowadzono stosując do aktywacji grupy karboksylowej 2-chloro-4,6-dimetoksy-1,3,5-triazynę (CDMT) w obecności chiralnych amin – cynchoniny, chinidyny, brucyny, strychniny i chininy. Stwierdzono, że zastosowane aminy (z wyjątkiem chininy) powodują szybszą aktywację enancjomeru (2R,3S)-N-benzoilo-3-fenyloizoseryny, przy czym najwyższy nadmiar enancjomeryczny (60%) uzyskano dla cynchoniny. Analogiczna aktywacja racemicznego kwasu trans-2,4-difenylo-2-oksazolino-5-karboksylowego przebiega szybciej z enancjo-merem o tej samej konfiguracji, ale uzyskane nadmiary enancjomeryczne wynoszą zaledwie 15-28%. 
Ester etylowy (2R,3S)-N-benzoilofenyloizoseryny otrzymany poprzez enzymatyczny rozdział racematu przeprowadzono w kwas (4S,5R)-2,4-difenylo-2-oksazolino-5-karboksylowy w trzyetapowej syntezie (metanosulfonowanie, cyklizacja w obecności DBU, hydroliza estru etylowego) i zastosowano w reakcji sprzęgania z 7-O-trietylosililobakatyną III przy użyciu trzech triazynowych odczynników kondensujących: chlorku, fluoroboranu oraz p-toluenosulfonianu N-(4,6-dimetoksy-1,3,5-triazyn-2-ylo)-N-metylomorfoliniowego. Nowa metoda tworzenia wiązania estrowego pomiędzy łańcuchem bocznym i bakatyną III charakteryzuje się łagodnymi warunkami, dużą szybkością reakcji i w przypadku zastosowania fluoroboranu lub chlorku CDMT prowadzi do blokowanego paklitakselu z ilościową wydajnością. Produkt sprzęgania poddano deprotekcji uzyskując krystaliczny paklitaksel z wydajnością 87%.
=======================================================================
Numer projektu: 3 T09B 058 27
Tytuł projektu: Synteza nowych hydroindenowych pochodnych z karotołu: potencjalnych odorantów i chironów do syntezy związków biologicznie aktywnych
Kierownik projektu: prof. dr hab. Józef Kula
Instytucja realizująca: Instytut Podstaw Chemii Żywności, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Politechnika Łódzka
Typ projektu: badawczy, promotorski
Dyscyplina naukowa: Technologia Chemiczna
Okres realizacji: 2004-2005
Olejek eteryczny z nasion marchwi siewnej Daucus carrota L. ssp. sativus pozyskiwany z kilku odmian uprawianych w Polsce (nasiona pozagatunkowe) bogaty jest w trzeciorzędowy, seskwiterpenowy alkohol - karotol, którego zawartość w olejku sięga 50%.
Dane literaturowe oraz wcześniejsze wyniki badań przeprowadzonych w Instytucie Podstaw Chemii Żywności PŁ dowodzą, że związek ten może być łatwo dostępnym materiałem wyjściowym do otrzymywania innych aktywnych optycznie połączeń o mono- i bicyklicznym szkielecie węglowym.
W trakcie realizacji projektu, w wyniku ozonolizy karotolu uzyskano optycznie czysty l-((3i?,3aS,,5lS,6.S',7a/?)-3a,6-dihydroksy-3-izopropylo-7a-metylo-oktahydro-inden-5-yl)-etanon, który następnie przekształcono w szereg innych tlenowych związków, głównie mono- i bifunkcyjnych o szkielecie hydroindenowym. Niektóre z nich wykazują atrakcyjne właściwości zapachowe (zapach piżmowy, ambrowy). Inne zaś mogą stanowić odpowiednie chirony w syntezie połączeń bioaktywnych z grupy erinacyn, które jak podaje literatura, były otrzymywane z półproduktów racemicznych.
Łącznie otrzymano i scharakteryzowano spektralnie ('H- i l3C-NMR, IR, MS) 23 nowe związki oraz podano ich skręcalności optyczne właściwe.
=======================================================================
Numer projektu: N205 079 31/3794
Tytuł projektu: Synteza, właściwości sensoryczne i struktura ftenyloanalogów  acyklicznych terpenów
Kierownik projektu: prof. dr hab. Józef Kula
Instytucja realizująca: Instytut Podstaw Chemii Żywności, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Politechnika Łódzka
Typ projektu: badawczy, własny
Dyscyplina naukowa: Technologia Chemiczna
Okres realizacji: 2006-2009
Wychodząc z komercyjnie dostępnych 2-metylotiofenu, 3-metylotiofenu, 2-formylotiofenu i 3-formylotiofenu otrzymano tienyloanalogi następujących acyklicznych terpenów, w których grupa izobutenylowa została formalnie zastąpiona resztą tienylową lub metylotienylową: linalolu, geraniolu/narolu, cytronelolu, geranyloacetonu, nerolidolu i farnezolu. Wszystkie nowo otrzymane związki, z wyjątkiem tienyloanalogów farnezolu, wykazują aktywność sensoryczną. W grupie analogów acyklicznych alkoholi monoterpenowych najwyżej oceniony został tienyloanalog linalolu, 3-metylo-5-(3-metylotiofen-2-ylo)pent-l-en-3-ol i analog cytronelolu, 3-metylo-5-(5-metylotiofen-2-ylo)pentan-l-ol. Ich progi detekcji zapachu wynosiły 120 ppb (w wodzie), natomiast lotności wyznaczone metodą statycznego headspace-GC, były ok. 40 razy niższe od macierzystych terpenów, co przekłada się na ich dużą trwałość zapachową. Wśród analogów geranyloacetonu na uwagę, pod względem zapachowym, zasługuje (E,Z)-6-metylo-8-(5-metylotiofen-2-ylo)okt-5-en-2-on, który wykazuje świeży, cytrusowo-morski zapach. Jego trwałość zapachowa jest ok. 17 razy większa w stosunku do geranyloacetonu. Tienyloanalogi nerolidolu charakteryzowały się warzywnym (pietruszka, seler, marchew) zapachem zdecydowanie odmiennym od macierzystego terpenu.
Prawie wszystkie badane tienyloanalogi wykazywały stosunkowo wysoką aktywność względem patogennej mikroflory (bakterie Gram+ i Gram-, drożdże, pleśnie). Aktywność antymikrobowa wyrażona jako minimalne stężenie hamujące wzrost drobnoustrojów (MIC) była w kilku przypadkach 2-6 krotnie wyższa (MIC=0.1-0.3 ul/ml) w porównaniu z macierzystymi terpenami (badania in vitro).
=======================================================================
 Numer projektu:  3T08E 06327
Tytuł projektu: Zastosowanie technologii molekularnego drukowania w syntezie polimerowego receptora wybranych związków -karbolinowych
Kierownik projektu: dr inż. Agnieszka Stobiecka
Instytucja realizująca: Instytut Podstaw Chemii Żywności, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Politechnika Łódzka
Typ projektu: badawczy, własny
Dyscyplina naukowa: Technologia Chemiczna
Okres realizacji: 2004-2008
W ramach realizacji projektu zapoczątkowano badania nad zastosowaniem technologii drukowania molekularnego techniką niekowalencyjną w celu otrzymania sorbentów polimerowych selektywnych w stosunku do wybranych alkaloidów -karbolinowych. We wstępnej fazie projektu zastosowano metody eksperymentalne oraz obliczenia teoretyczne w celu zbadania procesów samoorganizacji w układach zawierających molekuły wybranych monomerów funkcyjnych oraz alkaloidu -karbolinowego. Powyższe metody zostały wykorzystane w opisie elektronowych własności molekuły -karboliny w pre-polimerach. Na podstawie przeprowadzonych badań wskazano czynnik porogenny oraz monomer funkcyjny, który potencjalnie może zostać wykorzystany w syntezie polimeru drukowanego molekularnie. Wykonano syntezy matryc polimerów drukowanych molekularnie. Wykorzystując różnorodne techniki eksperymentalne zbadano relacje pomiędzy własnościami fizykochemicznymi pre-polimerów oraz polimerów drukowanych molekularnie a mechanizmem oraz efektywnością procesów sorpcji na nośnikach polimerowych w postaci cienkich filmów oraz rozdrobnionego złoża. Stwierdzono, iż proces drukowania molekularnego miał największy wpływ na modyfikację własności sorpcyjnych polimerów otrzymywanych na bazie kwasu metakrylowego. W szczególności nośniki te wykazywały dobrą zdolność rozpoznawania norharmanu.
========================================================================
Numer projektu:  3 T09B 062 28
Tytuł projektu: Otrzymywanie i badanie aktywności biologicznej,
racematów i enancjomerów alifatycznych, metamerycznych C11 ketonów, alkoholi i ich pochodnych,  potencjalnych składników kompozycji zapachowych i aromatów spożywczych
Kierownik projektu: dr inż. Julia Gibka
Instytucja realizująca: Instytut Podstaw Chemii Żywności, Wydział Biotechnologii i Nauk o Żywności, Politechnika Łódzka
Typ projektu: badawczy, własny
Dyscyplina naukowa: Technologia Chemiczna; Inżynieria Chemiczna i Procesowa
Okres realizacji: 2005-2008
Wobec rosnącego poszukiwania naturalnych dodatków dla przemysłu spożywczego oraz naturalnych surowców dla przemysłu kosmetycznego i farmaceutycznego, zainteresowano się w wykonanych badaniach, grupą metamerycznych, alifatycznych undekanonów, undekanoli i ich pochodnych. Undekan-2-on i undekan-2-ol są składnikami aromatów spożywczych i baz zapachowych. Posiadają one status identycznych z naturalnymi, bowiem, są składnikami, stanowiącymi nawet kilkadziesiąt procent olejków eterycznych otrzymywanych z roślin z rodziny Rutacea.  Oczekiwano, że ich metameryczne izomery i pochodne takie jak acetale i estry też mogą stanowić potencjalne składniki aromatów i baz zapachowych. Uznano za interesujące zsyntetyzowanie grupy undekan-x-onów, undekan-x-oli (x=2-5), odpowiednich acetali i octanów oraz zbadanie ich aktywności biologicznej obejmującej właściwości zapachowe, mikrobiologiczne i immunologiczne. Badania takie nie były wcześniej wykonywane. 
W reakcji katalitycznej ketonizacji kwasów karboksylowych zsyntetyzowano serię undekan-x-onów (x=2-5), które przekształcono w acetale etylenowe i propylenowe, oraz w undekan-x-ole (x=2-5) i ich octany. Zsyntetyzowane związki poddano ocenie zapachowej, zbadano ich aktywność antydrobnoustrojową i immunologiczną. Większość otrzymanych związków charakteryzuje się trwałymi, intensywnymi, przyjemnymi zapachami typu owocowego, korzenno-ziołowego i tłuszczowego oraz dość niskim progiem wyczuwalności zapachu 50-200 ppm. Stanowią one potencjalne surowce dla przemysłu aromatów spożywczych i kompozycji zapachowych. 
Aktywność antydrobnoustrojową związków oznaczano metodą impedymetryczną z wykorzystaniem systemu Bactometer M64 (bioMerieux). W badaniach stosowano bakterie: Bacillus subtilis ATCC 6633 i Escherichia coli ATCC 8793; drożdże Candida mycoderma ŁOCK 0008 oraz pleśnie Aspergillus niger ŁOCK 0436.
Wyniki wskazują, że badane undekanony, ich acetale i undekanole są aktywne mikrobiologicznie, można uznać je za potencjalne substytuty konserwantów i mogą znaleźć zastosowanie do wspomagania stabilizacji matryc spożywczych i kosmetycznych, ze względu na wysoką aktywność fungistatyczną.
W badaniach immunologicznych określono wpływ wytypowanych związków na komórkowe i humoralne mechanizmy obronne i na produkcję przeciwciał u myszy.
Większość zbadanych związków działa korzystnie, immunostymulująco, szczególnie undekan-2-on, jego acetale etylenowy i propylenowy oraz undekan-2-ol. Sugerować, zatem, można stosowanie ich w kosmetykach i artykułach spożywczych przeznaczonych dla osób po przebytych chorobach, w okresie rekonwalescencji. 
Zbadano również aktywność biologiczną enancjomerycznie czystych undekan-x-oli (x=2-4) i ich octanów. Enancjomery te otrzymano w wyniku biokatalizowanej stereoselektywnej syntezy, wykorzystując reakcję enzymatycznego acetylowania racemicznych alkoholi octanem winylu.  Wyniki badań wskazują, że badane enancjomery różnią się intensywnością i typem zapachu, wykazują też zróżnicowaną aktywność mikrobiologiczną i immunologiczną.
- Pan dr Marek Gliński z Wydziału Chemicznego Politechniki Warszawskiej wykonywał syntezy undekan-x-onów (x=2-6).
- Pani prof. dr hab. Ewa Skopińska-Różewska z Uniwersytetu Medycznego w Warszawie
i pan prof. dr hab. z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego wykonywali badania immunologiczne.
- Pani dr inż. Alina Kunicka-Styczyńska z Instytutu Fermentacji i Mikrobiologii Technicznej Politechniki Łódzkiej wykonywała badania mikrobiologiczne.
=======================================================================

» Powrót…

KONTAKT

Biuro Organizacyjno-Koordynacyjne
CZT BioTechMed

Agata Kaczorowska
e-mail: agata.kaczorowska@gmail.com
lub agata.kaczorowska@p.lodz.pl

Politechnika Łódzka,
ul. Stefanowskiego 1/15
90-924 Łódź,
tel. +42 6313266,
+42 6312335
fax +42 6312335

Kontakty do osób, które wcześniej zajmowały się organizacją i koordynacją
biura Konsorcjum.

Grażyna Antonowicz,
e-mail: grazyna.antonowicz@p.lodz.pl

Monika Kasieczka-Burnecka, e-mail: monika.kasieczka-burnecka@p.lodz.pl

Politechnika Łódzka,
ul. Skorupki 6/8,
90-924 Łódź,
tel. +42 6312044,
fax +42 6366021